Biografie van artiesten

"De zoektocht naar het "Schone en Verhevene" móet gepaard gaan met een extreme kennis van diens schaduwzijde, nl.: het Lelijke en het Verworpene. Zoniet, dan zou de poëzie een dood begrip zijn, alsook de bron van creatie. Sem verdade tu és perdedor."

Benjamin Petitjean (België 1976) had zijn opleiding aan het Stedelijk Instituut voor Ballet te Antwerpen en het Hoger Instituut voor Dans te Lier. Na zijn studie danste hij drie seizoenen bij de Rotterdamse Dansgroep waar hij onder anderen gewerkt heeft met Ton Simons, Bruno Listopad, Jacopo Godani, Anouk van Dijk en Xavier de Frutos. Daarna danste hij twee seizoenen voor Dansgroep Krisztina de Châtel waar hij ook zelf choreografieën maakte zoals - in samenwerking met de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht- Chemical Wedding. Hij is één van de oprichters van het kunstenaarscollectief MorphoDidius waar hij choreografieën maakte voor Mitochondria, Chambre d'amis, Voyeur, Voyou, Voyant, Chambre des petits plaisirs en Entropy. Ook was hij choreograaf en artistiek adviseur voor de theatermonoloog van Jorre Vandenbussche, Falanx: a choleric comedy en danser en choreograaf voor de Visisonor production Mensa Secunda.

"Door het zoeken naar de dunne lijn die onderscheidt dat wat bestaat en wat gemuteerd kan worden; getransporteerd worden naar een ‘magische kamer’ door de geheimhouding van de zintuigen, neem ik aan: ‘Niets is serieus meer, en dát, neem ik heel serieus."

Isabel Ariel (Portugal 1974) studeerde in Portugal (Escola de Dança Ginasiano en de Escola Superior de Dança de Lisboa), Frankrijk (Centre de Danse International Rosella Hightower in Cannes) en aan de Rotterdamse Dansacademie. Ze heeft gewerkt met Itzik Galili, Samuel Wuersten, Thom Stuart en was te zien in producties van onder anderen Pieter de Ruiter, Ruby Edelman, Bruno Listopad en Marie-Cécile de Bont. Na twee seizoenen gedanst te hebben bij Dansgroep Krisztina de Châtel, is zij één van de oprichters en drijvende kracht achter MorphoDidius geworden, waar ze danste in ondermeer Mitochondria, Chambre d'amis, Voyeur, Voyou, Voyan en Entropy. Zij conceptualiseerde en regisseerde de voorstelling Chambre des petits plaisirs.

"De lijnen volgend van mijn gedachten en verlangens, in een worsteling van tekens, talen en kleuren; een combinatie van structuur en verbeelding gedeeld met anderen: Zichzelf vergeten en onderwerpen aan transformaties."

Nicolas Delamotte Legrand (Frankrijk 1975) studeerde aan het Conservatoire de Rouen (Frankrijk), de Centre de Danse International Rosella Hightower in Cannes (Frankrijk) en de Rotterdamse Dansacademie. Hij werkte in Frankrijk met Bruno Jacquin en in Nederland met Nanine Linning, Samuel Wuersten, Nils Christe en Bruno Listopad. Sinds zijn afstuderen in 1999 danste hij drie seizoenen voor Dansgroep Krisztina de Châtel en was hij te zien in verschillende producties van Dylan Newcomb. Hij is mede oprichter van het kunstenaarscollectief MorphoDidius en danste in Chambre d'amis; Voyeur, Voyou, Voyant, waarvoor hij de installatie en schilderkunst verzorgde, en Entropy. Hij danste ook in Chambre des petits plaisirs en Mensa Secunda, waarvoor hij de kostuums ontwierp. Hij danste ook in The Rite of Spring van Rigos Constantinos (2004-2005) bij Dance Theater of the National Theater of Northern Greece. Ook choreografeerde en danste hij voor Aqua Alta, een performance van Laure Delamotte - Legrand. Een productie van de Scéne Nationale de Petit-Quevilly/Mont-Saint-Aignan te Frankrijk.

Biografie van medewerkers Loretta's Room

Juan Felipe Waller (1971 Mexico City) Zijn studies omvatten Plastische Kunsten aan de AAPP te Parijs, compositieleer aan de CIEM te Mexico, het Rotterdamse Conservatorium bij Klaas de Vries en electroacoustische compositie aan de IRCAM te Parijs. Twee krachten zijn steeds actief in zijn werk: in sommige, (El Culto, Calumnia), is er een evidente invloed van Mexicaanse instrumentatie, kleur en stijl; terwijl in andere (Neurotica Luminosa, Jeu de Dames), de bron van de muzikale verhandeling voortkomt uit een meer duistere en psychologische inspiratie. In beide gevallen reflecteert er zich een surrealistische omgeving. Door muzikale samenwerkingen heeft hij gewerkt met choreografe Christina Gehrig Binder (Coeur du Savon, Chimera) en ook met de animatiefilm excentriek Martha Colburn en het Maarten Altena Ensemble (Secrets of Mexuality), een punt waar hijzelf begon te experimenteren met Super8 film animaties. Hieronder behoren Hot Gunpowder -a cowgirl story, Teguala II muziek voor 120 tegels en video, en meer recentelijk Killing Silver met live muziek uitgevoerd door The Warlips.

Marc Verhoeven (Nederland 1960) Succesvolle carrière in de kraakbeweging, diverse bands en improvisatie-collectieven (o.a. The Urge, The Warlips), gaf les in elektronische muziek aan het R'dams Conservatorium, schrijft instrumentale muziek (bijv.OH GOD, I LOVE IT!, PIX (International Big Band Rotterdam),war-strife (NSK) etc.) en maakt elektronische muziek (o.a. Zombies Under Stress, Horny as Hell, The Book of Light, Left/Right).

Elizabeth van den Akker (Nederland 1933) heeft haar opleiding als beeldend kunstenares genoten aan de Willem de Kooning Academie voor Beeldende Kunsten te Rotterdam, waar zij in 1957 haar diploma behaalde. Naast haar werk als kunstenares is zij actief geweest als docent in tekenen en kunstgeschiedenis op diverse middelbare scholen en als docent textiel en ideeontwikkeling aan de Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht. Elizabeth exposeert haar werk regelmatig in binnen - en buitenland en nam in 1975 deel aan de destijds befaamde Biënnale de la Tapisserie te Lausanne, Zwitserland. In 2003 hing een object van haar hand op de International Textile Exhibition "Nahstelle" in Graz, Oostenrijk. Werk van Elizabeth bevindt zich in openbare gebouwen, onder meer in de Rotterdamse Kunststichting "Vruchtbeginsel" (1973).

"…van den Akker voelt zich aangetrokken tot de natuur, muziek en reizen. Gedachten over leven, vergankelijkheid, historiciteit en de beperkingen van onze waarnemingen houden haar bezig. Het is dan ook niet verwonderlijk dat je hiervan aspecten terugziet in haar werk, …". (Asrid Tanis, kunsthistorica)